Kush e drejton jetën tënde? Vendi i kontrollit sipas Julian Rotter-it
Dallimi mes kontrollit të brendshëm dhe të jashtëm, çfarë kanë gjetur studimet dhe pse ekstremet nuk ndihmojnë
Cilësimet
Hapësira mes rreshtave
Shkronja
Pamja
Shtyp Luaj dhe artikulli lexohet me zë. Paragrafi që po dëgjon theksohet në tekst, që ta ndjekësh me sy. Mund të ndalosh kur të duash, të kalosh paragrafin ose të ndryshosh shpejtësinë.
Po kontrollojmë zërat e kësaj pajisjeje…
Kjo pajisje nuk ka zë shqip. Mund ta dëgjosh artikullin në anglisht, nga një përkthim i redaksisë. Teksti në faqe mbetet në shqip.
Dy studentë marrin një notë të keqe në të njëjtin provim. Njëri mendon: «Nuk mësova mjaftueshëm.» Tjetri mendon: «Profesori më ka inat» ose «Pata fat të keq me pyetjet.» Të dy mund të kenë pjesërisht të drejtë. Por mënyra si e shpjegojnë ndikon në atë që do të bëjnë herën tjetër.
Ideja e Rotter-it
Në vitin 1966, psikologu amerikan Julian Rotter propozoi konceptin e vendit të kontrollit. Njerëzit me vend të brendshëm kontrolli priren të besojnë se rezultatet në jetën e tyre varen kryesisht nga veprimet dhe përpjekjet e tyre. Njerëzit me vend të jashtëm kontrolli priren të besojnë se varen kryesisht nga fati, rastësia ose nga njerëz të tjerë më të fuqishëm. Rotter e mati këtë me një pyetësor që u bë shumë i përdorur.
Ky koncept i ngjan stilit shpjegues, për të cilin kemi shkruar në një artikull tjetër, por është më i përgjithshëm: nuk ka të bëjë vetëm me mënyrën si i shpjegojmë dështimet, por me besimin tonë të përgjithshëm se sa mund të ndikojmë në jetën tonë.
Çfarë kanë gjetur studimet
Studime të shumta kanë lidhur vendin e brendshëm të kontrollit me më shumë përpjekje për të mësuar, me më shumë kujdes për shëndetin dhe me më shumë kënaqësi në punë. Kjo ka kuptim: nëse besoni se veprimet tuaja kanë rëndësi, keni më shumë arsye të veproni. Por këto janë kryesisht lidhje, dhe drejtimi i shkakut mund të shkojë në të dyja anët: njerëzit që kanë pasur më shumë mundësi dhe sukses në jetë, mund të kenë mësuar të besojnë më shumë te kontrolli i tyre.
Nuk i kontrollojmë të gjitha. Por pothuajse gjithmonë kontrollojmë diçka. Ajo diçka është vendi ku fillon ndryshimi.
Ekstremet nuk ndihmojnë
Një vend i brendshëm kontrolli i tepruar mund të na bëjë të fajësojmë veten për gjëra që nuk varen nga ne, si një sëmundje, një krizë ekonomike ose padrejtësia. Një vend i jashtëm i tepruar mund të na bëjë të heqim dorë para se të provojmë. Ekuilibri i shëndetshëm i ngjan asaj që Epictetus e quante dallimi mes asaj që varet nga ne dhe asaj që nuk varet.
Si ta gjeni ekuilibrin
- Para një problemi, ndajeni në dy lista: çfarë mund të ndikoj unë dhe çfarë nuk varet nga unë.
- Veproni te lista e parë, qoftë edhe me një hap të vogël.
- Pranoni listën e dytë pa e mohuar dhe pa e fajësuar veten për të.
- Vini re fjalët «gjithmonë» dhe «kurrë» kur flisni për fatin tuaj. Shpesh tregojnë një përgjithësim.
Burimet dhe leximi i mëtejshëm
- Rotter, J. B. (1966). Generalized expectancies for internal versus external control of reinforcement. Psychological Monographs: General and Applied, 80(1), 1–28. doi:10.1037/h0092976
- Ng, T. W. H., Sorensen, K. L. & Eby, L. T. (2006). Locus of control at work: A meta-analysis. Journal of Organizational Behavior, 27(8), 1057–1087. doi:10.1002/job.416