Zeno i Kitionit: si lindi stoicizmi nga një anijembytje

Një tregtar nga Qiproja, një libër i Xenophon-it në një librari athinase, portiku i pikturuar që u dha emrin stoikëve dhe idetë qendrore të një filozofie që lexohet ende sot

Ilustrim: zëra që dëgjohen, simbol i këshillës së Zeno-s për të dëgjuar më shumë se të flasim
Ilustrim origjinal i redaksisë lexoshpejt. Nuk është fotografi ose objekt historik.
Cilësimet

Hapësira mes rreshtave

Shkronja

Pamja

Kur sot flitet për stoicizmin, zakonisht përmenden emrat romakë: Seneca, Epictetus dhe Marcus Aurelius. Por kjo filozofi lindi në Athinë rreth vitit 300 p.e.s., me një njeri nga Qiproja: Zeno-n e Kitionit.

Anijembytja

Sipas tregimit që na ka lënë Diogenes Laërtius-i, Zeno-ja ishte tregtar dhe udhëtonte me një anije me ngjyrë purpuri kur anija u mbyt pranë Athinës. I mbetur pa mallra, ai u ul në një librari dhe filloi të lexonte librin e dytë të «Kujtimeve» të Xenophon-it për Socrates-in. I mrekulluar, pyeti librarin ku mund të gjente njerëz si ai. Pikërisht atëherë kaloi aty cinik Crates-i, dhe librari i tha: «Ndiqe atë.»

Më vonë Zeno-ja thoshte me humor se kishte bërë udhëtimin më fitimprurës kur humbi anijen. Si shumë anekdota antike, edhe kjo mund të jetë zbukuruar, por tregon si e kujtonin pasuesit e tij.

Portiku i pikturuar

Pas viteve të studimit me cinikët dhe me filozofë të tjerë, Zeno-ja filloi të mësonte vetë. Zgjodhi një vend publik në qendër të Athinës: Stoa Poikile, «portiku i pikturuar», një galeri me kolona e zbukuruar me piktura. Nga ky vend, pasuesit e tij u quajtën «stoikë».

Idetë kryesore

  • Të jetosh në përputhje me natyrën. Për stoikët, natyra e njeriut është arsyeja, dhe të jetosh mirë do të thotë të jetosh sipas arsyes.
  • Virtyti është e vetmja e mirë. Mençuria, drejtësia, guximi dhe përmbajtja kanë vlerë në vetvete. Pasuria, shëndeti dhe fama janë «indiferente», edhe pse disa janë të preferueshme.
  • Pasionet vijnë nga gjykime të gabuara. Frika dhe zemërimi i tepërt lindin kur i japim gjërave të jashtme më shumë vlerë nga ç’kanë.

Sipas traditës, Zeno-ja thoshte se natyra na dha dy veshë dhe një gojë, që të dëgjojmë më shumë se të flasim.

Nga Athina në Romë

Veprat e Zeno-s kanë humbur; i njohim vetëm nga fragmente dhe nga përmbledhjet e të tjerëve. Pas tij, stoikë si Cleanthes-i dhe Chrysippus-i e zhvilluan filozofinë në mënyrë sistematike. Shekuj më vonë, Seneca, Musonius Rufus-i, Epictetus-i dhe Marcus Aurelius-i e kthyen në një udhërrëfyes praktik për jetën e përditshme.

Mësime për sot

  1. Një humbje mund të hapë një rrugë të re. Anijembytja e Zeno-s u bë fillimi i një tradite.
  2. Kërkoni mësues në njerëz, jo vetëm në libra.
  3. Dëgjoni më shumë. Një këshillë e thjeshtë që shumë prej nesh e harrojnë në çdo bisedë.

Burimet dhe leximi i mëtejshëm

  1. Diogenes Laertius. Lives of Eminent Philosophers, libri VII. Përkthyer nga P. Mensch (2018). Oxford University Press. WorldCat
  2. Baltzly, D. (2023). Stoicism. Stanford Encyclopedia of Philosophy. plato.stanford.edu
  3. Sellars, J. (2006). Stoicism. Acumen. WorldCat

Lexo më tej

Søren Kierkegaard: ankthi si «marramendje e lirisë»

Kierkegaard jetoi vetëm 42 vjet dhe shumica e bashkëkohësve e panë si një figurë të çuditshme të Kopenhagës. Sot konsiderohet një nga paraardhësit e ekzistencializmit dhe një nga mendimtarët më të thellë për ankthin dhe zgjedhjen.

3 min lexim